ملکوتِ واشينگتن
قصهی اين جهان همه عجب است.
میخواستم از آغاز اين سفر بلند، هر چند دمی، روزنامهای از احوالاتِ اقامت در واشينگتن بنويسم. وبلاگِ کتابچه مرحوم شده و وبلاگِ تازه هنوز سامان نيافته. جوانمردی هنوز دست همت بالا نکرده تا خانهی مجازی من را برپا کند. پس هنوز منتظرم و تماشاگر، که بيگانهگردِ کوچه و بازارِ عالميم.
مهدی خلجی

نظرها
آنكس كه عزم نوشتن كند چه باكش كه كجا نويسد. منتظريم گو اينكه در مهمانخانه بنويسي. دست همت بسيار است و از بيگانگي هم در تو خبري نيست.
Posted by: پرنيان | February 19, 2005 5:42 AM
آشنا بيگانه گردي در آشفته بازار جهان!
منتظريم بيش از پيش ميهماني آسمانه ملكوتي تان را...
با مهر و دوستي
محمد
Posted by: واحه | February 18, 2005 9:53 PM