Comments: پنجره

از عشق گفتي.گاه عشق را در نهانخانه دل بايد خاك كرد و نگذاشت كه كسي آن را ببيند يا ببويد. توي اين دنياي مدرن رنگ و معناي همه كلمه ها عوض شده. اما من هنوز وفادار و عاشق به معناي كلاسيك آن هستم. عشق واقعي تو قلب آدمهاي لاستيكي و ترسو حضور ندارد. عشق واقعي توي قلبهاي آدمهاي ناب و دلدار حضور دارد.
براي دختر و فسرهاي ناب

Posted by homeira at August 12, 2003 9:42 AM

چه ساده با گريستن خويش زاده مي شويم و
چه ساده در گريستن ديگران مي ميريم .
اما ميان دشواري دريا و تبسم كرانه ، فاصله اي هست .

لب اگر تشنه ، جام شوكرانش در پيش
دل اگر تنها ، هزار دشنه ي پنهانش در پشت ...

× سيد علي صالحي

Posted by Hamid at July 25, 2003 10:16 PM

شايد ماه بگيرد، خورشيد بگيرد، اما دل تو نه. دلت از آفتاب و ماه، فراتر و سرافرازتر بايد.

Posted by دوست پراگی at July 24, 2003 7:50 AM

toye in shabe siyahe meh gerefte
negah kon khorshidi az on doora peydast
azizam donya haminjor nemimone
yeroz akhar mishkane khabe zamone
azizam shab hamishe shab nemimone
:SOBH MISHE AFTAB MIYAD RO BOME KHONE

CHE ZIBAST SHEKOFTANE TO EY GHONCHEYE
ZIBAYE MAN

Posted by neda at July 24, 2003 5:17 AM

خوشا به حالِ گياهان که عاشق نورند
و دستِ منبسطِ نور روی شانه‌ی آنهاست . . .
جهان من تنها گنجای يک خورشيد دارد و بس و آن خورشيد هم هر هزار سال يک بار برای من طلوع می‌کند. هيهات . . . وای به ظلمت بی ماه و خورشيدِ من!

Posted by سلطانِ بی‌تخت و تاج at July 24, 2003 1:53 AM