Comments: به مولانا بگویيد: يک لقمه لغت بفرست!

با سلام
رويايي ، دوست من زندگي رويايي ات پايدار باشد،تا چه اندازه مي انديشي انسان مفيدي هستي؟چرا چون ديگر انسانها نمي انديشي؟مگر گمراه شده اي ؟ بدان منتظر پاسخت هستم. پاسخي منطقي.

Posted by Mohammad at février 22, 2005 5:52 PM

سلام آقای رویایی بزرگ از ارتباط شما وعمئم خوشحال شدم همیشه سالم باشید

Posted by maziyar neyestani at décembre 16, 2004 10:53 PM

سلام
وبلاگ هم مثل متولد شدن" شعر حجم "در کشور شرقی چون زادگاه ماست که روزی برای شاید اکثر مردم سبکی نه غریب که غیرقابل پذیرفتن بود. اما با گذشتن زمان مثل کاغذی که بر آن می نویسیم ملموس ، همسایه و رفیق شفیق شد.
من این صفحه خالی وبلاگ را مثل یک کاغذ سفید سخت عاشقانه دوست می دارم چرا که فکر و حس ما در آن به رقص می آید و بیچاره همسایه گان مان را که در نفس کشیدن یک قطره آزادی پرپر می زنند را با خود به پرواز درمی آورد.
اینطوری فرهنگها، ادبیات... و موسیقی هر کشوری در هم می آمیزد و شاید روزی "کودک جهان "بدنیا بیاید با داشتن درک برای همه مذاهب و عقاید.
فکر می کنم با شنا کردن در وبلاگ می شود پس از مدتی به انتخاب پرداخت و با بهترین هایش انس گرفت و بطور جدی خواندش.
ما همه همدیگر را امروز بهتر می شناسیم با گذاشتن پیامها و برخوردهایی که می شود و از باورهای پوچی که به یکدیگر کرده بودم در می آییم و در فکر فرو می رویم...
تولد وبلاگ را خوب بود هر سال جشن می گرفتیم. یکی در سوئد، یکی در آلمان ، یکی در انگلیس بر روی این صفحه می نویسد و با یکدیگر ارتباط برقرار می کند، آیا این یکی از زیباترین خلقت های تکنولوژی نیست؟
پایدار باشید

Posted by خیال تشنه at décembre 14, 2004 8:40 AM

gilaki:yek akame zaban yad bigiri ti zaban baz i chize digara.joiandeh nah kar dare kaghaz sefide ya siaia.kaghaz poosht koneh ya az roo ise,tasalsole neveshtan.yani chi?!an ki baim kaghaz v loghat v ketaba faramoosha konim,az ehsase beine neveshtan ya neveshteh shodan joda bebim,rah peida bobosteya ,dar rahe khodaman peida bebim,interneta mian donbale abar matn nah,donbale abar eshgh bebim!

Posted by mohammad reza at décembre 13, 2004 11:59 AM

خواب ديدم كه سنگ" دارا " را گذاشته ايد:
بالاي سر سارا دروغ تاب مي خورد و در پايين
سرش طنين اين تكرار:
برو سارا بگو سارا
شكنجه عقل را ياوه مي كند.

و من هم پيغام گذاشته ام:
درد كشيدن خنگي مي آورد.(موريس بلانشو.ترجمه يداله رويايي)

Posted by khosro at décembre 13, 2004 11:02 AM

یداله رویایی علاوه بر شعر محکم و پر صلابت، نثر فوق العاده قشنگی دارد. این نوشته از ایشان گویاست.

Posted by شاهرخ ستوده فومنی at décembre 13, 2004 5:20 AM

سلام جناب رويايي
ايميل من به دستتان رسيد؟ براي تان شعري از خودم فرستاده بودم

Posted by maziyar neyestani at décembre 12, 2004 10:03 PM

با سلام.ساكن اصفهان هستم و شيفته كارهاي استاد رويائي.براي به دست اوردن كتابهاي ايشان به هر دري زده ام اما... . براي شما امكان راهنمائي به من هست؟و ضمنا اگر مقدور باشد ادرس وبلاگ ايشان
پيشاپيش سپاسگزارم

Posted by sara at décembre 12, 2004 9:30 PM

بالاخره شاعر حرفي تازه و غير از شعر اينجا زد.اما معلوم نيست چرا فقط خطابش به عباس است.

Posted by khosro at décembre 12, 2004 10:12 AM

يکی از بهترين و قابل فهم ترين متن هايی که از رويايی خوانده ام پس از سکوی سرخ که نسخه ای از آن را در حين سربازی در دهه 60 در شيراز پيدا کردم و خواندم. تاملات او در باره اينترنت برايم نکته تازه ای نداشت و نوعی سوء تفاهم را بيان می کرد. ولی از قلم او شنيدن در باره اين ابرمتن بی کاغذ خيلی جالب بود. بيشتر از اين بابت که دلبستگی نوستالژيک اهل قلم همسن او را و گاه تا 20-30 سال جوانتر از او را به کاغذ آشکار می کند. هميشه اين جور مواقع ياد عين القضات می افتم با آن سخن درخشان در باره علم و دوستداری اهل علم کاغذ و قلم را. دل کندن از کاغذ و قلم حقيقتا سخت است. همت مردانه می خواهد و خداحافظی با خيلی چيزها و شکستن خيلی عادتهای رسوب کرده و سخت شده. با اينهمه رويايی اين کار را کرده است گرچه آرام و با احتياط فراوان. من برای رويايی که با وبلاگ نويسی تا همينجا هم از خيلی های جوانتر-از-خودش جوانانه تر رفتار کرده احترام زيادی قائل ام. او نشان می دهد که آدم دنيای امروز است حتی اگر هفتاد سالش باشد.

Posted by سيبستان at décembre 12, 2004 12:18 AM