Comments: من، و خانه ی هنر و ادبيات هدايت

بهترین سایت برای داونلود هرنوع کتابی که بخواهید.www.ketabestan.5u.com

Posted by masab at August 4, 2004 6:22 AM

سلام استاد مهربونم
با ديدن اين عكس هاكلي دلم تنگ شد.وحتي بوي چاي وموزيك را حس ميكنم.دلم براتون پرپر ميزنه...........

Posted by ameneh at May 2, 2004 10:16 PM

سلام و عر ض ادب خدمت شما آقاي معروفي عزيز. يك سالگي افتتاح خانه هنر و ادبيات هدايت را به شما تبريك مي گويم و آ رزو مي كنم هميشه شاد.سبز و سرفراز باشيد . از اينكه در آلمان هستم و نمي توانم به اين خانه گرم و صميمي بيايم و از نزديك شما را ببينم افسوس مي خورم . اميدوارم هميشه سلامت و موفق باشيد. شاد زي .

Posted by fatemeh hedayat at April 28, 2004 10:32 PM

دست مريزاد. زنده باد آقاي معروفي. دير فهميدم و دير خوندم ولي خيلي كيف كردم.

Posted by شازده کوچولو at April 28, 2004 11:01 AM

درود و روزگارتان چون رود -زاینده و پر سرود.
عکسهای خانه هدایت را چندین بار نگاه کردم (نگاه از سر حسرت) در وطن بارها اراده کردم بر این اما افسوس که بناها اینجا به ریال بر پا می شود نه به عشق ودل - دستان ما بیش از پیش تهی است - قلبهایمان تهی مباد .
بدرود.

Posted by میترا at April 27, 2004 1:45 PM

سلام .خواستم بهتون تبريك بگم و تشكر كنم. كار قشنگيه. خواستم بگم كاش سالها قبل بوديد تا آرزوي هدايت را تحقق مي بخشيديد ولي ديدم اونوقت ما از وجودتون بي نصيب ميشديم هرچند ايران نيستيد ولي مهم بودن و زيستنتان است. پس كاش هدايت الآن مي بود.
پايدار باشيد

Posted by Paeastoo at April 27, 2004 12:14 PM

سلام پدر
اميدوارم شعرهايم شما را راضي كرده باشد .
4شنبه حتما تلفن ميزنم
سلام برسان
خداحافظ

Posted by mohsen(afshin) at April 25, 2004 11:39 PM

سلام . استاد گرامي . از ديدن سايت شما چون كودكي نوپا ، آنقدر دويدم كه از نفس افتادم . خيلي خوشحالم . خيلي . در ايران عزيز هستم و دلتنگ . روز نوشته هاي شما غنيمتي است استاد . غنيمتي براي يك جوان تنها . تنها استاد . تنها .

Posted by saeed at April 25, 2004 9:34 PM

همين الان متوجه شدم كارم خيلي درسته و نذر رو با ظ نوشتم . شما كه مي بخشين مگه نه ؟

Posted by mahshid at April 25, 2004 1:46 PM

اوه . آقاي معروفي . اگه مي دونستين چقدر كار هست كه دلم مي خواد انجام بدم و ديگران قول مساعد دادن و عمل نكردن ! اگه نظر كردين از اين كاراي خير بكنين ما رو بي نصيب نذارين . ( ببينم كدوم كليد ويرگولو مي زنه ؟)

Posted by mahshid at April 25, 2004 1:43 PM

سلام.ازتمام دوستان دعوت ميکنم که درسومين نشست نقدکتاب ماه دانشجويی که به نقد((يوسفی که لب نزدم))اثر((ليلی گله داران))(برنده ی جايزه ی کتاب شعرسال کارنامه)اختصاص داره شرکت کنيد. دراين برنامه م.آزادوخانم گله داران شعرخوانی دارندوکتاب توسط افرادذيل نقدخواهدشد:علی باباچاهی،کاميارعابدی،پگاه احمدي وطاهره ريحانی(به عنوان منتقددانشجو) زمان:سه شنبه۸/۲/۱۳۸۳ساعت۱۵:۳۰تا۱۷:۳۰ مکان:تهران-خ انقلاب-خ قدس-خ پورسينا-دانشگاه علوم پزشکی تهران-ساخمان جديد دانشکده بهداشت-آمفی تئاتر قدمهای همتون بر ديدهگان من.

Posted by mohammadreza shalbafan at April 24, 2004 2:02 PM

majalleye sher ra be khanid

Posted by majaleye sher at April 24, 2004 12:23 AM

این کار شمارو به همون بلند نظری که تو ایمیلم نوشتم برمیکرده.
ممنونم که جواب ایمیلم رو دادید.

Posted by bijan at April 23, 2004 11:12 PM

SALAM. Lotfh koonid wa adresse ketabforoshi ra ham benewissid ta alagemandan betawanand baryae didan biyayand.

Posted by Ali at April 23, 2004 3:39 PM

ghablan be shoma gofteh boodam aghaye bi naam, ke sharhe in
,daastan, dar ketab khateraat e aghaaye farzaneh aamadeh ast,

Posted by payam at April 23, 2004 11:50 AM

داستان اينكه صادق هدايت قصد داشت در برلين؟ يك كتابفروشي داير كند و دوستي ؟ هم از شهر هامبورگ به او قول همكاري و مساعدت داده بود در كجا آمده است؟

Posted by   at April 23, 2004 2:45 AM

سلام آقاي معروفي چراغ روشن
يك سال است كه شما پشت شيشه هاي اين خانه مي نشينيد و از وراي ان پنج ميز پر كتاب خيابان كانت را نگاه مي كنيد و بعد قلم بر كف مي گيريد و مينويسيد: فريدون سه پسر داشت و ادامه مي دهيد :شما در خود شكسته ايد آن روز كه قطار قتلهاي زنجْره اي از تونل درامد و بوقش در عالم پيچيد.
آسمان شور آبي سالها است كه ابري مانده و برف يك بند مي آيد و كلاغها هنوز روي آخرين درخت خشكيده شهر فرياد مي زنند : برف برف ......
چراغ روشن آقاي معروفي سربلند باشيد.با احترام_ مير سعيد

Posted by مير سعيد at April 22, 2004 11:50 PM

تبريك براي پويايي رو حتان. خواهشي داشتم داستانكي در وبلاگم كه اگر نظر كارشناسي بدهيد ممنون مي شوم.

Posted by zamini at April 22, 2004 11:07 PM

همواره موفق باشيد استاد/ راستي چقدر جاي كتاب آخرتان در نمايشگاه امسال خالي خواهد بود.

Posted by majid at April 22, 2004 7:45 PM

سلام. استاد من يك پارسي زبان افغان هستم. از كشور افغانستان و از قوم هزاره. پارسال بود كه داستانهاي شما را خواندم. بيست سالم است مقيم ايرانم يعني در ايران به دنيا آمدم نوشته قبلي را خواندم. خيلي ممنونم. نخواستم اونجا نظر بدم اومدم اينجا نظر بدم تا بدونيد براي خودتون و فقط خودتون به اين جا سر زدم. سمفوني مردگان رو كه خوندم آيدين آيدا و ... چه شخصيتهاي لطيف چي بگم خوبي بودند. تعريف بيخود نميكنم اگه براي هركس ديگر خوب نبوده ولي براي من خيلي خوب بوده. بعد از اون سال بلوا رو خوندم. فقط ميتونم بگم شما هنرمند به تمام معنا هستيد. دكتر معصوم و حسينا و.... و .... همه مثل شخصيتهاي زنده براي خواننده شدند. بازم ميگم تعريف بيجا نيست. شما در نظر من يك اسطوره از نظر داستان نويسي هستيد. چرا كه بدون استعاره نوشتن ولي خوب ارتباط برقرار كردن را بهتر از همه فهميديد.موفق باشيد.

Posted by aliasgharrezaii at April 22, 2004 5:04 PM

آرزو مي كنم حسرت اين فضا نماند برايم.

Posted by Toranj at April 22, 2004 1:33 PM

سلام . امیدوارم یه روز اونجا رو از نزدیک ببینم .

Posted by یاسمن at April 22, 2004 9:43 AM

سلام آقاي معروفي .... چه زود .... صد سالگي اش آرزوست

Posted by آرش سیگارچی at April 22, 2004 12:13 AM

بچه های اهل کتاب سلام،
من هم مانند شما يک سالگی "هدايت" را تبريک می گويم. دوستان از پيام های شما در اين سايت دريافتم که از روی عکس مجذوب اين خانه گشته ايد؛ حق داريد و صحيح است، به همين خاطر حيفم آمد که شما را از روح حاکم در اين خانه مطلع نکنم.
با آقای معروفی در کتابفروشی ديگری آشنا شدم، که آنجا را می گرداند.
در ابتدای برخورد در دلم غری زدم که: «همين يکی اينجا کم بود؛ حالا بايد در اين محيط قحط الرجال برلين تفرعن ايشان را هم تحمل کنيم.»
بعدها از خودم با اين پيشداوريم خجالت کشيدم. مدتی بعد "خانه هدايت" افتتاح شد. مديرش با فروتنی به مراجعين (نمی نويسم مشتريان) در انتخاب کتاب کمک می کند و معمولا توضيحی هم درباره ی کتاب و نويسنده اش می دهد. در اين حال شما "مالک" کتاب نمی گرديد بلکه با "آشنايی" خانه هدايت را ترک می کنيد؛ خانه ای که در مورد مديرش فکر می کنيد که اين هم يکی از خودمان است نه بيشتر و نه کمتر.
در اين خانه همه چيز مؤدبانه به پيش می رود. حتا صدای قدم های شاگردهای کلاس ها که از کنار شما می گذرند مؤدبانه به گوش می رسد و گويی از نوازندگان موزيک کلاسيکی که پخش می گردد شرم دارند که در هنگام هنرنمايی آنها حرکت می کنند.
اکثرا در غيبت مدير، چراغ خانه را آقای يزديان روشن نگه می دارد، آقای با فرهنگی که وقتی با خوشرويی مژده ورود کتاب های جديد را به شما می دهد، چشمان خودش قبل از چشمان شما از خوشحالی برق می زند.
شنبه ها که به خانه هدايت می روم، گاهی به ياد قطعه شعری از هادی خرسندی می افتم
که در غربت شکوه می کند: «جمعه هايم همه يکشنبه شد» و پيش خود اقرار می کنم که لااقل شنبه ها برای من عيد کوچکی است که دوستی را می بينم و به خودم، کتابی، بخارايی، کاوه ای، يا اصغر آقايی هديه می کنم.
معمولا آقای معروفی اگر حاضرين در خانه را بشناسد آنها را به هم معرفی می کند. لبخندی، سلامی و احتمالا کلامی باعث می گردد که شما خود را غريب در اين جمع حس نمی کنيد و با آسودگی در کتابستان غوطه می خوريد.
سابقا وقتی که می شنيدم که اهل فرهنگی از راه دور و چند روزی در اين شهر بود، دلم برايش می سوخت و فکر می کردم که اين مهمان، شب در بسترش چقدر خود را سرزنش کرده که احتمالا آدرسی به دستش داده و روانه برلينش کرده اند و حالا از سر تشکر مجبور است به گزافه های ميزبانی گوش فرا دهد که بيشتر قصدش از اين ميهمانداری کسب اعتبار برای خويش است.
اين "نزديکان دور" را حالا در خانه هدايت می بينم و قديمی ترها خيال شان راحت است که ميزبان، آبروداری ِ برلينی ها!! را می کند؛ ميزبانی که هنگام صحبت از مهمانانی که به زودی می آيند و آنهايی که آمده بودند خوشحالی از وجودش می بارد.
سرش سبز، سفره اش گسترده، و خانه "هدايتش" آباد باد.
مسعود

Posted by مسعود at April 21, 2004 11:16 PM

salam agahye marofi aziz.
che ba safa bod in makan va boye khial angiz ketab o jam shodan bache ha o kelas.
ba shoma aziz tabrik migoyam .
ba sadegi in yad ke masle bahar az shemeye khial adami obor mikonad va be jan mineshinad.
agahye marofi aziz man shoma ra link dadam .agar mail bodid ba man ham sari bezanid.
va gahi javab meil mara ham bedahid.

Posted by sheida mohamadi at April 21, 2004 4:48 PM

سلام و خسته نباشيد
تبريك براي اينكه اين سرا را اينگونه دوست داريد...

Posted by nc at April 21, 2004 3:45 PM

تولد هدايت مبارک. خسته نباشي باباي عزيزم.

Posted by مهرگان at April 21, 2004 12:38 PM

مي خواستم بگم الهي صد ساله بشي. بعد يه لحظه فكر كردم كه بايد اين را بگم يا نه ؟. چون وقتي همه ي ايراني ها بر گشتند خونه كه بايد كتاب ها را به كتابخانه ملي آلمان بخشيد تا توريست هاي ايراني اگر گذارشان افتاد برلين بخونند. و ديگه احتياجي نباشه كه ايراني از وطنش تارانده بشه.
به هر روي يك سالگي كتابخانه هدايت را شادباش مي گم و اميدوارم سال آينده بازگشائي كتابخانه و مجله ات در ايران عزيز باشد.
محمود دهقاني

Posted by Mahmoud Dehgani at April 21, 2004 7:14 AM

سلام .
يك سالگي خانه هنر و ادبيات هدايت مبارك باشد.
پر نيرو و پر توان باشيد براي هميشه

Posted by آوا at April 21, 2004 6:42 AM

كاش ميشد سري به آنجا زد و ديداري....

Posted by علی قانع at April 21, 2004 4:11 AM

سلام....
واقعا مسخره اس كه من عباس معروفي رو امسال شناختم...واقعا افسوس خوردم كه چرا تا حالا شما رو نمي شناختم... چه حالي داره وقتي ادم يه كتابي مثل سمفوني مردگان رو بخونه بعدش بياد پيش نويسنده اش...چند نفر تو زندگيشون اينو تجربه كردن... شايد واسه مرسي و اينا خيلي ديره ولي ممنون

Posted by kasra at April 21, 2004 12:56 AM

سلام اقاي معروفي عزيز . به خاطر داشتن چنين محل كاري به شما تبريك ميگويم . يكسال با تلاش و كوشش ان را چرخانديد و اميد كه سال هاي بعد را هم . من هم دوست داشتم چنين مكان فرهنگي در شهرم تبريز داشته باشم . البته در تبريز چند كتابفروشي معتبر هست ولي نه به عنوان خانه فرهنگ .

Posted by khers mehrban at April 20, 2004 8:33 PM

خانه ي هدايت، ادبيات و هنر، عباس معروفي... چه تركيب افتخارآوري
خوشا به حال برلينيان

Posted by Fetross at April 20, 2004 4:55 PM

اين موزيكي را كه در وبلاگ‌تان قرار داديد، نواي ييانو آن، صداي افتادن قطرات آب را، در درون گودال آبي، و صداي چ‌لو(Cello)، نواي جريان آن قطرات به هم ييوسته را به من تفهيم مي‌كند. به هر روي زيباست و تا حدي غم‌‌گين، هر چند كه قطرات يخ در جريان آب شدن، مي‌بايد خبر از زنده‌گي را، به همراه داشته باشد، اما...

Posted by سياوش at April 20, 2004 4:19 PM

بسیار کار زیبائی کردید آقای معروفی.

Posted by هاله at April 20, 2004 3:13 PM

salam aghaye maroufi aziz
man ham be nobe khodam 1 salegiye ein khaneye omidam ra be shoma tabrik migam va be omide sadomin sale tassisash .dar har sorat omidvaram ke movafagho piroz bashid va ma ra ham be onvane 1 varzeshkare mamlekate azizemon faramosh nakonid
khoda negahdar

Posted by hamid at April 20, 2004 3:05 PM

تمام نوشته های گذشته ام را پاک کردم. مغزم را رفرش کردم. و زین پس اینگونه آپ ديت می شوم.

Posted by pejman at April 20, 2004 2:29 PM

با سلام و تبریک
چه زيباست خانه اي كه كلنگش را روز گاري نگاه پر از حسرت و آه مردي كوبيده باشد كه بنیان گذار داستان نویسی جدید یک زبان بود...آري مردي كه در زمان خود خانه اي نداشت در آينده سكنا گزيده...آرامشتان پایدار . شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی...

Posted by مهدی گلسرخ at April 20, 2004 2:09 PM

تبريك مي گم آقاي معروفي. اميدوارم كه صد ساله بشه ، كلاس آواز هم بذارين اونجا همه شركت كنند...! ما كه آرزو به دلمون موند بيايم اونجا...

Posted by فرين at April 20, 2004 1:38 PM

استاد عزيز .من اين خانه را از خانه ي خودم خيلي بيشتر دوست دارم.فضاي داستاني و موسيقي اش مرا به ياد نوشتن و خواندن و بهتر ديدن مي اندازد. کم کاری من را در حق این خانه به بزرگواری خود ببخشید.

Posted by کیا at April 20, 2004 11:14 AM

دست مريزاد!

Posted by khatereh at April 20, 2004 10:53 AM

و چقدر فضا داخل اين خانه برايمان آشناست...پايدار باشيد آقاي معروفي عزيز

Posted by پدرام at April 20, 2004 9:23 AM

با سلام و تبریک فراوان هم بخاطر تولد یک سالگی این کتابفروشی هم ایده و کار زیبایتان. خوشحالم که شما را اینطور پر کار و مسئولانه در کارهایتان می بینم. و خوشحالم که شما از معدود نویسندگانی هستید که در خارج کشور با وجود همه مشکلاتی که پیرامونتان است دست از فعالیتهای فرهنگی و دموکراتتان نشسته و با انرژی هر چه تمامتر کار می کنید.
پایدار باشید.

Posted by خیال تشنه at April 20, 2004 8:03 AM

تبريک عزيز

Posted by کاتب at April 20, 2004 7:49 AM

www.iranica.com

Posted by Hadi at April 20, 2004 5:26 AM

سلام
هميشه ارزو داشتم يك همچنين كتابفروشي داشته باشم يا در يك چنين مجموعه اي كاتر كنم. اين روها در ايران جاي چنين فضاهايي خيلي خالي است.موفق باشيد
با اجازه به مطلبي كه در مورد پناهندگان نوشته ايد لينك دادام

Posted by maryam at April 20, 2004 1:55 AM

سلام آقاي معروفي
2 نوشته اخيرتون رو خوندم و كار فرهنگي اخيرتون بي شك كاري بزرگ وستودنيست .يادم است روزي يكي از دوستان در نظري كه برايم نوشته بود گفته بود كه صادق هدايت اگر زنده بود حتما براي آقاي معروفي كارت پستال مي فرستاد
در باب مهاجران افغاني هم گفته هاي شما بي شك صحيح بود

Posted by آينده at April 20, 2004 12:48 AM

سلام.. چه كار قشنگي كرديد.. چقدر فضاي كتابخونه قشنگه و چه اسم قشنگي روش گذاشتيد:)
كي مي گفت هنرمندا كه از كشور خارج مي شن رسالت خودشونو فراموش مي كنن؟ بياد ببينه!
يك سالگي خانه هنر و ادبيات هدايت رو صميمانه تبريك ميگم ... خسته نباشيد آقاي معروفي:)
اميدوارم به زودي در ايران هم يك شعبه داشته باشيد!

Posted by زیتون at April 20, 2004 12:23 AM

سلام . تبريك براي يكسالگي خانه ي هنر و ادبيات. آقاي معروفي فكر مي‌كنم دوم دبيرستان بودم كه سمفوني مردگان را خواندم. از دوستي قرضش گرفته بودم. شايد اصلا نفهميدم منظورتان چه بود ولي از خواندن "لذت" بردم. شده تا به حال از خواندن چيزي مست شويد؟ حالا دوباره ديشب كتاب را در يك كتابفروشي ديدم. چاپ قديم بود سال 72. خريدمش. به كتاب فروش گفتم كه عباس معروفي ديگر ايران نيست. وقتي به او گفتم يك كتابش را در اينرتنت مجاني گذاشته كه همه بخوانند باور نكرد! به هر حال الان كتاب جلوي رويم است...ولي هنوز شروع نكرده ام بخوانمش. بايد همه چيز مرتب و آماده باشد تا خواندن سمفوني مردگان را شروع كنم. چون نمي خواهم خاطره ي خوبم خراب شود. دوباره تبريك مي گويم و شاد باشيد!

Posted by كاوه شجاعي at April 19, 2004 9:50 PM

هميشه بعد از خواندن هر كتاب دلنشيني تا مدت هاي مديدي توي دلم با نويسنده اش حرف ميزدم و چقدر وبلاگ چيز خوبي است و تو چه كار خوبي كرده اي كه وبلاگ مينويسي. سال بلوا را تمام ديشب و امروز در دست داشتم تا تمام شد . ميداني فوق العاده بود ! از سمفوني مردگان هم قشنگ تر بود.چرا نوشافر دوباره نزد زير گوش دكتر معصوم . كاش ميگذاشتي هزار بارديگر بزند زير گوشش . ولي حق داشتي كه نگذاشتي حتما نوشا را ميشناختي . نوشاي واقعي همين بوده . همان كه توي دلش زمزمه ميكرد و هيچوقت آن چه بايدباشد نيست.واقعا تو نوشا را از نزديك ميشناختي؟ يا آيدارا؟...

Posted by انديشه at April 19, 2004 6:28 PM

يعني مي شود روزي در را بكوبم و ساعتي ميهمانت باشم؟! دور باشد يا نزديك، از اين آرزوي دلچسب نخواهم گذشت.

Posted by ترسا at April 19, 2004 5:34 PM

migan yek dast seda nadarad. bebinim ma iraniha(berliniha) che mikonim ?

Posted by akram mohammadi at April 19, 2004 5:32 PM

تبریک دوستانه و صمیمانه ... هدایت در راه قدمهای بزرگ است آقای معروفی . خوشا به حال همراهانش ...

Posted by ایگناسیو at April 19, 2004 3:59 PM

اين كتاب چه راز آلود مي نمايند... جاودان. گاه شگرف. گاه بي حرف...

سال ها نامش را اين سوي خيابان، جدا از ماشين ها و هياهو زنده بر افراشته داشته باشيد.

Posted by darkroom at April 19, 2004 3:57 PM