Comments: بلندبالای من!

آقای معروفی سلام تو رو خدا به این کامنت من جواب بدید من کتاب فریدون سه پسر داشت رو از روی نت خوندم و حالا در به در می خوام کتابای دیگه شما ازجمله سمفونی مردگان رو بخونم و اینو بگم که منم یه پسر چهار ماهه دارم که اسمش رو آیدین گذاشتم آقای معروفی کتابای شما رو چه جوری میشه پیدا کرد؟ تو رو خدا به من بگین من ایمیلمو گذاشتم و حالا شماره موبایلمم میذارم تو رو خدا به من بگین من در ملبورن زندگی میکنم اما اگر توی ایران هم کسی رو میشناسید پدرم داره میاد پیشم میتونم ازش خواهش کنم برام بیاره تو رو خدا منو بیش تر از این منتظر نذارید. پیشاپیش از لطف شما سپاسگزارم شاد باشید و سر بلند. دوستدار شما راحله

Posted by raheleh at March 8, 2006 10:18 AM

باشد. می‌آييم برای‌تان به قدر سه روز از عين‌القضات حرف می‌زنم. خوب است؟

Posted by قبله at March 3, 2006 5:57 PM

همیشه جایی برای زندگی کردن هست حتی لای روز نوشت های شما ...
فقط باشید تا دلتنگتان نشویم
همین.

Posted by خاطره at March 3, 2006 5:46 PM

آقاي معروفي گرامي؛ با درود. چه در واديِ شعر و چه رمان، قلمتان طلايه دارِ زيبايي ست.

سرفراز باشيد و بدرود.

Posted by محمد مهدی مرادی at March 3, 2006 1:06 PM

اينجا همه چيز بلند بالاست.
آرشيو... لينكها... شعرها... و شايد فكر نويسنده.
شاهكار بود.
موفق باشيد.

Posted by maryam at March 3, 2006 12:08 PM

سلام اقای معروفی از ما هم سر بزنید

Posted by مرتضوی at March 3, 2006 11:51 AM

Jo0re digar mipendashtim shaeran ra! Omid ke bashand hamchenan baezishan!
Aantor ke mikhahid, mikhanid moto0n ra!
Hamegan ra be yek cheshm minegarid ......
Bayad avaz konim tasavoreman ra! Zin pas tanha sher ha ra do0st darim na shaeranash ra!

Aghaye Maroufi man ta chan shab pish ba eshgh neveshtehato0no mikho0ndam, vali hala bayad moteasefane begam jedan be in matlab residam: ke honarmandaro bayad az do0r shenakhto az honaresho0n lezat bord!! Shakhsiyatesho0no beshnasi ... !! Baz ham moteasefam, bishtar vase khodam!!

Posted by N€GiN at March 2, 2006 8:37 PM

نمي دانم از احساس چگونه بايد سخن گفت و عشق را با كدام كلمات تعريف كرد...
فقط مي دانم عشق را بر سر هر برزني نمي تواني پيدا كني
عشق در درون انسان بايد باشد با همه ابعاد وجوديش

Posted by farnoosh at March 2, 2006 2:18 PM

عشق يعني نفس باغچه را فهميدن
مثل سهراب شدن زاغچه را فهميدن

Posted by farnoosh at March 2, 2006 2:17 PM

راست مي‌گويند: اين‌ها احساساتي متفاوتند. عشق از جنسي ديگر!

Posted by معين at March 2, 2006 1:03 PM

مدتها بود متني حالا چه شعر و يا نثر اين همه سرشارم نكرده بود. هزار هزار بار سپاس!

امير عزيزم،
سلام. مطلبت را در وبلاگت خواندم. لطفاً اين مقاله را هم ببين:
http://maroufi.malakut.org/archives/2004_01.shtml
با مهر/ عباس معروفی

Posted by amir at March 2, 2006 9:45 AM

سلام آقاي معروفي
ديروز بعد از ظهر يكي از دوستانم به من پيشنهادي براي مطالعه ي عيد داد. و در لطف ناب و بيكران و دست اولي كه داشت سمفوني مردگان را به من معرفي كرد!!! و خوب چه مي توانستم بگويم جز اينكه اي پدر بيامرز ما منتظر كتاب بسيار بسيار بعدي ايشان هستيم و ميخواي آدرس سايتشون رو بهت بدم؟!!!
البته بعد از اين كشف "چه جالب انگيز" دوست گرام بنده، از بانو و باسي گفتم و ايشان هنوز در خماري به سر مي برند...

راستي در اين "بلند بالاي" من حس يا موجود تازه اي هست كه در هيچكدام از قبلي ها نبود... نه واقعا نبود.

Posted by فاطمه at March 2, 2006 8:59 AM

how nice, the apple and the storey of my childhood, and then i saw you... oh god, show me the sunrise and i will drown myself in you in when sun sets.

Posted by Bidel at March 2, 2006 8:56 AM

دستم را بگير گم نشوم ... ترس گم شدن از كودكي با من بوده ...دستم را بگير....من از گم شدن مي ترسم...مي ترسيدم..از كودكي تا حال...تا امروز كه به خيالم بزرگم و شايد كودكي بزرگم...من دلتنگم...مي ترسم..بيا و دست بر صورت يخ زده ام بكش....

Posted by مریم at March 1, 2006 9:28 PM

هر چه قدر هم ترسیده باشم
باز تو
خدای منی...
هرچه قدر هم ترسیده باشم
تو را می خوانم...
و شهامت خورشید میشود
در چشمهای من
دستم را بگیر
گم نشوم
نترسم...

Posted by الهه at March 1, 2006 8:17 PM

What a nice Poem so delicate & gentle especially the end!

Posted by Shabnam at March 1, 2006 4:20 PM

سلام.آهو وگوزن خوبه. شايد نهايتا" هذيون بهتر باشه. ...دلم خيلي گرفته.گرد شدم.

Posted by shahrzad at March 1, 2006 3:58 PM

چقدر زيبا...
نمي تونم چيزي بگم.با اجازه تون لينكش مي كنم.

Posted by ياسمن at March 1, 2006 1:19 PM

نثر روان و دلنشيني داريد
از آشنايي با بلاگنون خوشحالم
سرشار باشيد..
مريم

Posted by maryam at March 1, 2006 1:18 PM

شعر مي شوم تو بخواني مرا
شب مي شوم تو بنوشي مرا

ترس ؟
نه !

آغوشت را
با يك سيب مي خرم

چشمانت را
با يك باران نگاه

در همين يك نفس
دست خدا را مي گيرم
و بر سفر دلت مي نشانم
در تاريكي هم
مرا مي تواني بازيابي ...

Posted by maryam at March 1, 2006 12:54 PM

شعرهاتون از دل بر مياد بر دل هم می شینه.فقط کسی که ثانیه ثانیه عاشق شده باشه می تونه این همه احساس رو بیان کنه. سمفونی مردگان رو بارها خوندم و لذت بردم.شعرهاتون رو هم هربار می خونم و هر بار لذت می برم.

Posted by هادی at March 1, 2006 12:46 PM

شعر هنر است. هنر را خواننده می جود نه نویسنده. خواننده شعر جویده شده را دوست دارد اگر خام باشد

Posted by shadi at March 1, 2006 9:50 AM

لینک داده شد این زمزمه ی زیبا.

Posted by نرگس at March 1, 2006 5:54 AM

سلام ... خيلي زيبا بود ... قلم زيبايي داريد / سري هم به كلبه ي محقر ما بزنيد .. خوشحالم مي كنيد .. .خوش باشيد. ... بدرووود

Posted by majid {zemestan} at March 1, 2006 5:42 AM
Post a comment









Remember personal info?