فروغ تازه

این پروژه هند را تمام کنم تا بتوانم از چیزهای دیگری که دوست دارم بنویسم.

دنباله خرید:

بازارهای این سه شهر تا ساعت هشت و حداکثر تا هشت و نیم باز هستند. بعد از این ساعت خوبیت ندارد در شهر قدم بزنید. فقط پیاله‌فروشها بازند و راستش برای من که قیافه این مغازه‌ها را دیگر به یاد ندارم، وضع کمی ترسناک می‌شود.گرچه همه مي‌گويند در هند امنيت وجود دارد.

کلیه بازارهای اصلی این شهرها را از اینترنت می‌توانید سرچ کنید. بعد لیست را به‌دست هتل‌دار بدهید و بپرسید با توجه به‌محدودیت زمان، کدام برای دیدن ارجح است؟

راستی یک‌‌چیز مهم :
هندی‌ها مثل ما نیستند. یعنی بلانسبت ما بسیار ساده و مهربانند. خیلی زرنگ بازی درنیاورید که گیج می‌شوند.
...

غذا:

خوب است از کسانی که در هند زندگی کرده‌اند لیست غذاهای باب طبع ایرانی‌ها را بگیرید.
در شهر می‌توانید غذای هندی، چینی و سایر ملل را بخورید. اما هندی و چینی عالی‌ست، اگر رستوران خوب بروید.
بین راه غذا نخورید که اگر مریضتان نکند، حالتان را برای ابد از غذای هندی و چینی به‌هم می‌زند.
اگر این دو نوع را دوست ندارید، می‌توانید مک‌دونالد( فقط مرغ و ماهی) و یا پیتزا هات و یا ک.اف.سی بخورید.
در دهلی در خیابان ساوت اکس یک ساختمان هست که طبقه اول مک دونالد و طبقه سوم چینی و هندی است. هر سه هم عالی.
قیمت غذای خوب در هند در رستوران خوب، حدودا هر نفر ۱۵۰۰۰ تومان است. و در رستوران‌های بازار که بیشتر شبیه کافه‌اند، کمتر.
البته من همان روز اول از روی گاری دست‌فروش‌ها دال همراه با یک نان خوشمزه خوردم که بعد فهمیدم کار خطرناکی بوده و معمولا گاری ها غذای تمیزی ندارند.

چند غذایی که دوستم به‌من معرفی کرده بود را برایتان می‌نویسم:
چیکن بریونی - حتما بخورید
باتر چیکن - حتما بخورید
چیکن ماکایی
چیکن تندوری - حتما بخورید
سمبوسه( بسیار متفاوت با این کاریکاتوری که در ایران می‌خورید)
بائو باجی
پنیر باتر ماسالا( دوست نداشتم)
ماسالا دوسا
پوری+دال
و غذاهای چینی:
فراید نودل
سوییت کورن چیکن سوپ - اگر جای خوب بخورید یاد سوپ‌های بچگی می افتید.
چیکن منچوری
فراید رایس - عالی‌ست.
فراید نودل چیکن - عالی‌ست ولی جای خوب بخورید.

واقعا خساست نکنید و برای رفتن به رستوران‌های خوب زمان بگذارید. حیف است که در هند غذای هندی خوب نخورید.
راستی یادتان باشد که حتما چندین بار تکرار کنید بدون چیلی!! چون فکر کنم هندی ها غذایشان را در فلفل خیس می‌کنند و تازه بعد از سفارش شما، فلفل اضافی به‌آن تزریق نمی‌کنند.
یک خاصیت جالب غذا در هند این است که تندی ماندگار ندارد. خیلی زود اثرش از بین می‌رود.

و چند شیرینی:
گلاب جامون
راز گلاب

یادتان باشد که توی بازارها حتما چای هندی بخورید و بعد هم بخرید. من فقط تی‌بگش را پیدا کردم با مارک تاتلی که با شیر می‌نوشند و بسیار متفاوت است. طعم های زنجبیل و ماسالا و دارچین و هل دارد. که همه عالی‌ست. حتما بخرید.

همه انواع نان‌های هند را امتحان کنید. خوشمزه اند. مخصوصا گارلیک برد که اصلا هیچ شباهتی با نوع ایرانیزه‌اش ندارد.

در عین حال ، از ایران کنسرو ببرید. چون ممکن است بعد از دو روز دیگر تحمل بوی آن‌همه ادویه را نداشته باشيد.

آها!! یادتان نرود نوشیدنی، سودا با آب‌لیمو بنوشید که ضد این همه گرمی غذاهای هند است. دوغ من ندیدم. ماست را در رستوران‌ها با همان نام یوگورت می‌شناسند اما چون مطمئنم گرمی تان می‌کند از سوپر با نام یاکار ( فکر کنم) باید بخرید.

در سوپرها ساندویچ‌های آماده هم هست که شام بخورید.

میوه:
از همه انواع میوه‌های جالب هندی بخورید . مخصوصا استار فروت که بی‌نظیر است. در دهلی راحت‌تر پیدا می‌کنید. یک میوه سبز رنگ ترش مزه‌است که با ادویه و نمک می‌خورند. یک‌میوه به‌نام گوا هم هست که خوشمزه‌است. این دو تا را می‌توانید به‌ایران هم بیاورید ولی بقیه له می‌شوند.
ما یک خطر دیگر هم کردیم و از این استار فروت با سیب‌زمینی شیرین از دستفروش خریدیم و با همان سیستمی که خودتان می‌بینید برایمان ادویه زدند و خوردیم و واقعا فکر کردیم شب از دل‌درد می‌میریم که نمردیم!! ولی شما ریسک نکنید.

............

اصلي‌ترین بخش که شاید بهتر بود پست جداگانه برایش می‌نوشتم ولی چون می‌خواهم داستان را امشب تمام کنم همین الان می‌نویسم، آدمهاي هندند::

مهم‌ترین چیزی که به‌خاطرش به‌هند می‌روید باید دیدن آدمها باشد. جاذبه‌های تاریخی مخصوصا تاج‌محل جالبند اما اگر از دسته کسانی هستید که پول‌شان را در سفر ترجیحا بابت خوش‌گذشتن می‌دهند، به‌هند نروید. برای رفتن به‌هند باید ایده خاص داشته باشید. اگر دیدن فقر ناراحت تان می‌کند، نروید.
اختلاف طبقاتی بسیار زیاد است. کنار در هتل زیبای شما، بچه های فقیر معلول بسیار ژنده‌پوش، گدایی می‌کنند. در گوشه و کنار شهر کارتن‌خواب هایی را می‌بینید که کارتن خوابهای ما در مقایسه با آنها خانه دار محسوب می‌شوند. گاهی حتی کارتن هم نمی‌بینید، آدمها کنار خیابان روی دشک‌شان دراز کشیده اند.کمی آن‌ورتر خانه های ویلایی شیک مشاهده می‌کنید.

به‌وفور آدم می‌بینید. آدم.. آدم.. آدم..مثل خیابان جمهوری در شلوغ ترین ساعت روز.
اين تعداد آدم را اگر در ايران داشتيم، من كه فكر نمي‌كنم كسي به‌سلامت روز را به‌شب مي‌رساند.
خودتان خواهيد ديد و قضاوت خواهيد كرد.

در همه این‌ها زیبایی منحصر به‌فردی هست. در هند انسان‌ها مهربانند و بدون خشونت.
من حتی یک مورد دعوا ندیدم.
آرامش ذاتی بسیار جالبی دارند. انواع و اقسام ادیان در کنار هم با آزادی کامل زندگی می‌کنند. از مسلمان سنی تا بهایی.. از سیک‌های پولدار تا هندوهای گاو‌پرستی که از فقر یواشکی گاو‌شان را می‌کشند و می‌خورند.
معابد زیبای هندوها را می‌بینید و آدمهای فقیری که با نهايت اعتقاد وصفاي باطن برای خداهای مجسمه ای‌شان غذا می‌آورند و تقدیم می‌کنند .
در هیچ مکان مقدسی چه مسجد و چه معبد، با کفش قدم نمی‌گذارند و بلند حرف نمی‌زنند. مکان‌های مقدس به‌شدت پاکیزه‌اند.

کمتر کسی گوشت می‌خورد. و به‌نظرم اين مسُله باعث ذات آرام مردم است.

مردم در عین فقر لباس‌های رنگی می‌پوشند. مشکی نمی‌بینید. واقعا کشور رنگهاست.

حیوانات براي مردم عزیزند.و به‌دليل زندگي مسالمت‌آميز با آنان، حيوانات بسيار آرامند. .
در جیپور از لیدر شنیدیم که هندوها همه حیوانات اعم از موش و سگ و مار و .. را می‌خورند. هر چیزی که گوشت داشته باشد. گاو بسیار محترم است و انگار به‌خاطر این‌است که سبب ارتزاق مردم است.
(راستی مراقب گاوها در جیپور باشید که بی‌هوا بهتان تنه نزنند.)

اگر اهل مشاهده باشید سفر هند برایتان دلچسب و بی‌نظیر است. اگر لوکس فکر می‌کنید پولتان را هدر خواهید داد.

قصه من تمام شد. اگر سوالی دارید بپرسید.
...........
پی‌نوشت:
در هند مکان باستانی با قدمت بیش از سیصد و پنجاه سال نمی‌بینید و بسیار راحت متوجه اختلاف ایرانیان و هندی‌ها می‌شوید.
تاج‌محل نیز ساخته دست ایرانیان است.
تقریبا همه‌جای دیدنی، ساخته پس از حمله مغولان است. بیشترین تخریب و ساخت و ساز را مسلمانان کرده اند.
راستی داستان نادرشاه و مثل کلاه‌گذاری و کلاه برداری را شنیده اید؟

محل‌های دیدنی:
کلیه محل‌های دیدنی را با تور خواهید رفت. اگر بدون تور سفر می‌کنید، خوب است در هر شهر یک راهنمای هندی بگیرید و همه جا بروید.
اگر خودتان می‌خواهید بدون راهنما بروید:
دهلی:
دهلی قدیم- حتما در روز بروید و مراقب جیبتان باشید. تنها نروید. اگر خانم هستید حتی الامکان با یک آقا همراه باشید.ولی حسابی دیدنی‌ست. پر از مردم رنگارنگ ، مغازه‌ها و والبته مسجد جامع که یکی از مکان‌های تاریخی در دهلی‌ست.
مسجد بهاییان
مناره قطب
دروازه هند
ساختمان مجلس
معبد لاکشمی
و مقبره جواهر لعل نهرو که بسیار جالب است.
آگرا:
تاج محل - لازم به گفتن نیست که یکی از عجایب هفتگانه دنیاست. بروید و میان رنگ و زیبایی لذت ببرید. حتما قبل از رفتن داستانش را بخوانید.
قلعه آگرا
جیپور:
قلعه آمبر یا تالار آینه که برای رسیدن بهش باید فیل سواری کنید. حتی اگر مثل من ترسو هستید، حتما این کار را بکنید. فیل‌های نقاشی شده دیدنی‌اند. مخصوصا اگر شما را به‌دیدن منظره منحصر به فرد اجابت مزاج مفتخر کنند. رودخانه‌ای‌ست برای خودش !!
سیتی پالاس یا قصر مهاراجه

حتما جاهای دیگری هم هستند که بدون تور می‌شود رفت و در اینترنت قابل سرچ هستند.
........................
خرید:
مهم‌ترین چیز در هند این است که بدانید باید قیمت هر جنس را حدود یک پنجم تا یک هفتم آنچه بهتان می‌گویند کاهش بدهید.
روشش این است که مثلا می‌گویند هزار روپیه. شما می‌گویید صد. می‌گوید نهصد و پنجاه. می‌گویید نه، صدو ده.. و الی آخر. گاهی وسط کار خداحافظی کنید و خارج شوید. بعد مغازه‌دار دنبالتان می‌آید. کمی بالاتر بروید. و باز همین سیستم خروج و پیگیری. :)) تا وقتی که بعد از خروج شما از مغازه دنبالتان نیایند. این یعنی قیمت جنس !! باور کنید درست همین سیستم را باید اجرا کنید. البته من هم از دوستم که هند زندگی کرده بود یاد گرفته بودم.
پروسه خرید در هند یکی از جالب‌ترین کارهایی‌ست که باهش مواجه می‌شوید.
در دهلی حتما سعی کنید بازار سی.پی را بروید. دور است ولی به شدت ارزش دارد!! با اینکه بهتان می‌گویند مرکز صنایع دستی آگراست ولی باور نکنید. هرچه از آن بازار خریدید که خریدید.. وگرنه چند برابر باید از آگرا بخرید.
در ضمن قیمت مجسمه های چوبی بالاست. مثلا یک بودا با ابعاد ده سانت در پانزده سانت حدود چهل هزار تومان است.
فریب قیمت ارزان پارچه را نخورید. ساری در ایران هیچ محلی از اعراب ندارد چون عرض کمی دارد و حاشیه‌اش باعث می‌شود برای هرکاري بلا استفاده باشد. پارچه را در ایران هم می‌شود خرید ولی آن مجسمه های سنگ و برنز و چوب بی‌نظیر را نه.
آشغال نخرید یا لااقل کم بخرید. از این فیل‌های سبز رنگ سنگی همه دست‌فروشها بهتان پیشنهاد می‌دهند. بیش از صد روپیه نخرید که گران است ولی برای سوغاتی در تعداد زیاد خوب است.
بقیه بازارهای دهلی را در اینترنت پیدا کنید و اگر فرصت کردید بروید. سعی کنید خریدتان را از این بازارها انجام دهید نه از جاهایی که تور می‌برد. تورها معمولا برای گرفتن پورسانت با جاهای خاصی قرارداد دارند.
ادامه دارد.........
راستي خيلي مفصل نمي‌نويسم؟ همين‌طوري خوب است يا خلاصه كنم؟

انتخاب تور:
برای انتخاب تور دو گزینه دارید. هتل های پنج ستاره و یا چهار ستاره

من با توجه به نبض مشهدی چهارستاره را انتخاب کردم. دویست هزارتومان تفاوت دارند.اما به‌شما توصیه می‌کنم پنج ستاره را انتخاب کنید. هتل زیاد مهم نیست، اما سرویسی که به پنج ستاره ارائه می‌شود، بهتر است. برای چهارستاره به‌دلیل تعداد نفرات بالا، یک اتوبوس جهت گشت می‌فرستند ولی درمورد پنج‌ستاره، هرچهار نفر با یک لندکروز از مناطق دیدن می‌کنند.
تعداد کم نفرات زمان گشت، هماهنگی بهتر و تلف نشدن وقت از مزایای این حالت است. در ضمن به‌دلیل فاصله طولانی بین شهرها، لندکروز بسیار راحت‌تر است.
هم‌چنین شما می‌توانید با آقای راننده لندکروز قرار بگذارید و به‌جای استفاده از تاکسی برای خرید از بازارها، با خود او تا آخر شب همراه باشید که خیلی خیلی بهتر است.

هتل:

هتل‌های چهارستاره‌ای که ما رفتیم:
دهلی: پارک‌لند
آگرا: هاوارد پارک
جیپور: جیپور پالاس
بودند.
یادتان باشد که حتما کارت هر هتل را به‌محض ورود همراه‌تان داشته‌باشید تا اگر به‌ تنهایی خرید رفتید، آدرس برگشت داشته‌باشید.
در دهلی سه هتل به‌نام پارک‌لند هست که همه تاکسی‌ها اشتباها به آن یکی می‌روند که هتل شما نیست. حتما روی کارت آدرس هتل خودتان را که یکی از سه‌آدرس درج شده روی کارت است،علامت بزنید.
معمولا آسانسور هتل‌های فوق به دلایل نامعلومی خراب است!! پس زمان چک این هتل بجنبید و اتاق‌تان را طبقه اول بگیرید.
وسایل‌تان را زمان چک‌این و چک آوت حتما چک کنید و مراقب باشید که داخل اتوبوس خودتان گذاشته‌شود.
خوراکی‌های مینی‌بار رایگان نیست. البته این بسیار واضح است ولی نمی‌دانم چرا هم‌سفرهای ما متوجه نمی‌شدند و بعد از هر چک آوت با مسئولان هتل دعوا می‌کردند!
غذای رستوران‌های بین راه خوب نیست. توصیه می‌کنم کمی از صبحانه‌تان را به‌عنوان نهار همراه داشته‌باشید. حتی وقتی گشت داخل یک شهر دارید. چون تور با رستوران‌های بسیار مزخرف قرارداد دارد و برای گرفتن پورسانت خود مجبورتان می‌کند همان‌جا غذا بخورید.
بهتر از آن اين است كه به‌تعداد كافي كنسرو همراه ببريد.
یک چیز مهم :
برخلاف هتل‌های ایران که مفت و مجانی همه لوازم شخصی مثل دمپایی و مسواک و خمیر دندان و ... را در اختیارتان می‌گذارند، هتل‌های هند یا یک قلم و یا هیچ کدام را ندارند. گاهی اگر درخواست کنید شاید داشته باشند ولی ما دو شب بدون خمیر دندان ماندیم و یک شب بدون دمپایی.
بنابراین سرویس کامل لوازم شخصی و علاوه بر آن یک بشقاب، لیوان ، کارد و چنگال و قاشق همراه ببرید. این سه قلم آخر را به‌کل ندارند !
...
دمای محیط:

اگر با تور پاییز یا زمستان مسافرت می‌کنید، حتما لباس گرم و کاپشن ببرید. اوایل صبح و بعد از غروب بسیار سرد است.
...

سفری عالی..
کشوری سرشار از رنگ و عطر..
البته بهتر است بگویم : بو !!
مهم‌ترین و بارزترین خواص هند، غیر از دوتای بالا، مهربانی و آرامش مردم بود.
مردمی ساده، و سافت به‌معنای واقعی همین کلمه.
..
درباره این سفر مفصل می‌نویسم، چون فکر می‌کنم یک مرجع فارسی برای کسانی که قصد سفر توریستی دارند، لازم باشد.
این سفرنامه شامل اطلاعاتی درباره هتل‌ها، محل‌های دیدنی، غذاها، میوه‌ها، محل‌های خرید و مردمان خواهد‌بود.