قاطبه رعايا از صغير و کبير، غنی و فقير، عالم مدبر و جاهل بیتدبير طومارها آوردهاند در ديوان رسائل، مراثی سرودهاند مر فقدان مولم عباس ميرزای ولیعهد را. اما هيچ يک از اشعار والاشعار به پای دو بيتی نرسيد که شب دوشين ملک الشعرای شيرين زبان طوطی گفتار سرود و اهل ديوان نوشتند. از ترس آن که مبادا اين سيد اسطرلابی شعر را کش برود و در ديوان قبله عالمی ديگر به نام ناتمام خويش ضبط و ثبت کند، اين جا مکتوب مینماييم:
ولی عهدی که در حمام بودی
تماشاگر به هر اندام بودی
ندانم در کجایی و چه کاری
تو که استاد هر نمام بودی
ظهيرالملکوت مسئول پيداشدن ولیعهدهای گمشده
ظهيرالمکوت جوانبخت جوانتخت
ما از احساس فراق شما تشکر مي کنيم. چاي دم کرده ايم و با عسل مي نوشيم و به ياد شما هستيم.
وليعهد باسپاس
مصرع:
حسود هرگز نياسود.
وليعهد براق