داشتيم الآن به تمثال متخذهی عکاسباشیِ ظهير از نازکالملکوت نگاه میکرديم. حظ کرديم از جلال و جبروتی که دارد. اما اصلاً آن مدالها به نامش نمیخورد. باری دستور داديم الساعه عکاسباشی دفترخانه در بايگانی عکسهای قديمی تفحصی بکنند، شايد يک شيشهی تاريخی از ايام طفوليت ظهير کشف شود. خدا را شکر که اين عکس ارزشمندِ تاريخی را جايی حيف و ميل نکرده بودند. الحق به دردِ موزهی لوور میخورد اين عکس. صدر اعظم شايد خودشان چنين عکسی از ظهير جان نداشته باشند. باشد که يادآور خاطراتِ کهنِ ظهير جان باشد.
قبلهی تاريخدوستِ عکس جمع کن!
